Yasanmayanlari yazabilenlere sair diyorlar birtanem.
Seninle coik mutluyum.
Huzunden bahsetmem bu yuzden.
Aslinda hepsi senin yuzunden.

Sana yolculuk yapmak istiyorum... Kes yüreğine giden bir bilet ; ''can" kenarı olsun..!
C.S

Birini sevmek, ona koşmak, ona kaçmak, ona sığınmaktır. O yüzden çoğumuz "kapıyı vurup sokağa fırlar" gibi severiz :)

seni aklıma düşüren yer çekimi değil yalancı yıldızlar... öyle uzaksın ki üflesem soğuyacaksın...sarılsam okyanus...MY

Unutmak için okuyor, hatırlamak için yazıyorum.

Her gidisinde kalbinin bi parcasi bende kaliyor biliyorum ve bu yuzden cantanin bi kosesine kalbimden bi parcayi ilistiriyorum.

kalbin duyuyormu heyecanimin kalp atışlarını?

kalbin duyuyormu heyecanimi kalp atışlarını.

kalbin duyuyormu heycanımın kalp atışlarını

Sana şiirlerimi duyanlar, Kitap yap diyor, Olur mu hiç, Ben seni herkeslerden saklarken, Sen seni, Bir kitapçı da görsen...Hem de bir sürü kitabın arasında, Kahrolmaz mıyım ben...
Ceyhun Y.

Uzaklaşmacı mı? Eleştirici mi alaycı mı? Kibar mı,motive edici mi,cesaret verici mi?

Tarafimdan coookkk seviliyorsun.

Sen, tanımsız bir cisimsin artık benim için ...Kim gösterirse şöyle diyorum; Uff'o ...
Merve K.

‎''Duvardaki yangın düğmesini örten cam parçasıyım, kurtuluşun olacaksa hiç düşünme ayakkabının topuğuyla kır beni...
Sunay A.

Bir insan bilmiyorsa ne istediğini hem seni ziyan eder hem de kendini....sonunu bilmediğin sevgiye teslim etme kendini..

dilsiz diyorlar benim için , susuyorum oysa.... Nefise T.

Bilmiyorsun,
bogazimda dugumsun!
Yutkunsam gideceksin,
yutkunmasam...
Olurum...!
Ceyhun Y.

her dilde seviyorum seni..senden karsılık beklemenin acz-i icinde degil... bi-şey beklemenin eziklegiyle degil ..yok yalan...seviyorum ulan

Makyajı akıyor farkının; herkesleşiyorsun...
Nefise T.

Ardında yalnızca ışıklar bırakan tekneler gibi ,bir balığın hüznüne yaklaştıkça ,bir balıkçının keyfine ortak oluyorum...Mumi

Sent from my iPhone

'Hapşurduğumda;Çok yaşa yerine, benimle yaşa deseydi keşke.. Bende; sende gör değilde, emrin olur deseydim sessizce' //

Nazim H.

"Küçükken nasıldı?'' diye sordu anneme;
"Küçükken yaram/azdı" dedi annem.
Tebessüm etti...
"Doğru mu?" dedi gözlerime bakarak...
"Doğru" dedim
Ve aynen tekrarladım annemin sözlerini;
"Küçükken yaram azdı"...
Merve K.

Sent from my iPhone

bu ara çok sensiz bıraktın beni...... yarım kaldım,, tamamlayamadım.
(alinti)

Bir zamanlar insanları sever, eşyaları kullanırdık. Şimdi tam tersini yapıyoruz.

ikliminde cicek actigim besinci mevsimimsin sen. Yazdan once, kistan sonraki bahar tadindasin. Sevdigim renksin. Kuslarin dilindeki melodisin. Ruzgarin melteme dondugu ansin. Bahar dalindaki bembeyaz kir cicegisin. Yasamaya doyamadigim hayatimsin.

Bana kek yapmissin hem portakalli hem uzumlu. Tadina doyamiyorum gozlerinin hem sevgi dolu hem huzunlu.

Seni cok seviyorum, icten ve gonulden. Yasamadigim butun hatiralarimsin gelecek omrumden.

Senin gibi yapmaya calistim.
Olmadi, ne mumkun.
Telvesinde hatir aradim, bulamadim.
Beni hic sormamissin.
Inan darilmadim.
Ben sensiz kahve icmelere coktan alistim.
Senin gibi yapmaya calistim.
Denedim gitmemeyi.
Olmadi, ne mumkun.
Bu kahve de askinin sarhoslugundan ayiltmadi.

anlatmasan da olur.
gozlerinin yesilini denize surerken,
yelin degdi ustume.
kurek cektigim sandala aldirmadin.
uzaklara daldin, gormedin beni.
cicekli elbisenden yaprak duserken, oradaydim.
yine cok guzeldin ve bana geliyordun.
ayak seslerini duyuyordum.
anlatmasan da olur.
dun gece gordugun o ruyayi.
anlamasan da olur,
sen ruyandaydin, ben omzunu operken.
sen beni gormedin ama ben oradaydim,
kollarimda uykuyu tadarken...
kollarimdan uzaklara bakarken...
gormedin...


April 09, 2010
11:01 pm

ben sana melek demekte; sense kendine cadi demekte israrlisin..
inatciligini cadiliga bulastirmadikca sorun yok bence...hayatin ic ice gecen halkalarina senin degmemis olman mumkun degil..
ellerim agirlastikca yazamayacagimi biliyorum ama galiba sana yazmaktansa konusmak daha iyi...
gerci bu aralar kelimeleri bir araya toplamakta pek mumkun olmuyor.
neden bilmiyorum suskun adam tekrar gozumde canlaniyor ve eski yerini koruyor.
yagmur toprak kokusunu heryere dagitti.babam pek sevmez bu kokuyu bir cok insanin aksine.
tikanir, nefes almakta zorlanir.
ne aklim ne de hislerim karisti.ben herseye hazirladim kendimi, bu birsey degil...
biliyorum durup durup babanin resmine bakiyorsun ve eski gunleri hatirlamaya calisiyorsun.
hala cam gibi gozlerinin onune gelen resimler var.hatta bir tanesi cok hosuna gidiyor.
o kareye sigdirmaya calisiyorsun kendini ama olmuyor.
gecmise gitmek cok zor.
gitmek hem kolay hem zor.uzakta kalmak hepsinden zor.

Her sabah yaptigim uzere solugu Bostanli sahilinde aliyorum.Gunun en iyi vakti dedigim 6-7 arasi.Okul yillarimdaki mavi pastel boya gibi gokyuzu.Gunesin dogusuna taniklik etmek icin sabirsizlaniyorum.Sadece umutlu insanlarin gorebilecegi bir manzara bu.

Sabah kosumu tamamlayip eve dondugumde cep telefonumda 1 mesaj iletisi goruyorum.

"Vaktin varsa bugun bana ugrarmisin? Zubeyde."

Ellerime ilisen bu tatli titrekligi sanki bir yerlerden hatirlar gibiyim.Aslinda sadece "anlastik" yazacaktim...Yillar gecmis yazmayali simdi anladim.Gecen yillarin buyuklugu kadar bi tebessum yerlesiyor yuzume.

Kirmizi-siyah kaskimi koluma takip yeni aldigim Yamaha YZF-R6'a atliyorum.Izmir Bostanli'dan Manisa'ya gidisim 20 dakikayi gecmiyor.Sipil daginin etegine kurulmus acik mavi renkli koskaca binaya yaklastigimda simitciyi farkediyorum.Zubeyde'yi arayip, 4 tane citir izmir simidi aldigimi ve 2 dakika icerisinde yaninda olacagimi soyluyorum.'Tamam' diyor guldugunu belli ederek.On taraftaki buyuk kapinin hemen onundeki merdivenlerin basinda karsiliyor beni.Simsiki sariliyorum.
-"Cok ozledim seni".
-"Ben de" diyor.
-"2 dakikada caylari nasil hazirladin Sultanim ?" (O'na Sultanim demeye bayiliyorum)
-"Umarim demlenmistir" diyerek sehpanin oteki tarafindaki buyuk koltuga sirtini yasliyor.Cayini karistiriken derin bir nefes cekiyor icine ve bana belli etmemeye ozen gostererek havaya birakiyor.Tuhaf birseylerin oldugunu bana biraktigi mesajdan anliyorum zaten.Pazar gunu gorusecegimizi bildigi halde beni bugunden cagirmasi en buyuk delil.

Serce parmagiyla sacini kulaginin arkasina atarken "doydun mu?"diyor.

"Yes" diyorum bi cirpida.

Ayni kucuk parmagiyla sehpadaki vazonun arkasina gizledigi kitabi onume itiyor.

-"Bu ne?"

-"Bugunlerde bu kitapla oyalaniyorum" diyor.

-Guzel bir kitap ismi "Tuzlu yengec dusleri"

Kendini, kitabin kapagindaki kadina benzettigini dusunurken daha fazla dayanamayip bi cirpida soze basliyor.

"Ceyhun; gecen hafta Asli'yi 5 defa aradim telefonunu acmadi.Haliyle merak ettim .Sonra Eda'yi aradim nerde bizimki diye.Cok kem-kum etti ama sonunda ogrendim tabii nerde oldugunu."

-"Nerdeymis ?"

-"Amerika'da"

-"Ne !!!"

-"Is adamlari derneginden master icin burs kazanmis.Ogrenim gorecegi okulu ve Amerika'daki yasami gozlemlemek icin 2 haftaligina New York'a gitmis.Ve bana haber vermemis."

-"Herseyi anliyorum da sana niye haber vermemis?"

-"Endiselenmemi istememis.Oralari begenmezse Eda ile aralarinda sir olarak kalacakmis bu olay.Begenirse ...?!"

-"Deli bu kiz"

Uzuntusunu ve hayal kirikligini sesine yansitmama gayreti icerisinde yeni bir cumle kurmaya cabalarken bogazi dugum dugum oluyor.

"Ceyhun; her sabah neden gunesin dogusunu izliyorum biliyormusun? Cunku sadece umutlu insanlarin gorebilecegi bir manzara bu." diyor.Ve ben donup kaliyorum.Saskinligimi
erteleyip, "kir kahvesine gidelim mi? " diyorum.
- Olur ama...
- Biliyorum motora binmeyeceksin.Biz de taksiyle gideriz.
- Pekala.

Kir kahvesi yolunda aglayan kayanin onunden gecerken cok uzaklardan tren sesi duyuluyor.Saatime bakiyorum ve yanilmadigimi anliyorum. 5:45 treni.Liseden sonra hafta sonlari
kacamak yapip Izmir'e trenle gittigimi soyluyorum Zubeyde'ye.Kaslarini hafifce yukari basini da hafifce asagi indirerek dediklerimi onaylar bir hareket yapiyor.
Toprak yolun bitiminde tarihi koprunun altindan akan sular karsiliyor bizi.Yuzunu serin sulardan cevirmeden tahta iskemleye oturuyor.Ben de tam karsisina.

- Hosgeldiniz efendim.
- Hosbulduk.
- Anne-ogul aksamustu yuruyusunden mi? Ne guzel.Ne ikram edebilirim size ?

Zubeyde, garsonun ustuste sordugu sorularin sonucusunu kisa ve net birsekilde cevapliyor.Orta sekerli turk kahvesi.
- Ben de bir adacayi istiyorum.
- Hay hay efendim.

Gecen yaz Amerika'dan gelir gelmez O'nu gormeye gittigimde soylemisti; "Bundan boyle bana ismimle hitap et, cunku biz artik siki bir arkadasiz ".
Ben de saskin saskin "olur" demistim.

- Ceyhun; aradim taradim ve hangi isadaminin burs verdigini ogrendim.
- Kim ?
- Firat Korkmaz
- Yani ?!
- Yani Hakan'in universiteden en yakin arkadasi.
Hafizamda cok da belli bir yeri olmayan ama ayrildigi eski esi olarak bildigim bir isim sadece Hakan.Hala belli bir baglanti kuramamanin verdigi aptallik yuzume yansimiz olacak ki
Zubeyde "anlasana" diyor.Hakan arkadasiyla isbirligi yapip Asli'yi Amerika'da ogrenim gorme bahanesiyle yakinina cekiyor.Benden koparmak istiyor.
Artik sesine endisenin yerlestigi gayet acikca farkediliyor.
"Ceyhun; lutfen Asli'mi bul."

Bir isimden cok daha fazla anlam barindiran bir kelime olarak algiliyordum ve bu durumda iletisim, artik titresim yapan havadan baska birsey degildi.
Kendi icine dogru giden tum yollarin kapilarini acarak soyluyordu.Ve ben, benliginin cok uzaklarda oldugunun farkindaydim.Bu da benim icin yolculuklarin hic bitmeyecegi anlamina geliyordu.

Erdal - Sunlarla voleybol oynasak mi acaba ?
Engin - Dur daha yeni denizden ciktik, bi kurulanalim.Hem benim karnim acikmaya basladi.
Erdal - Tamam tamam.Guzel oldu ama bu pazar hepberaber Belmar'a gelmemiz.(Belmar / New Jersey USA)


Engin - Bro...bro... (brother) Ceyhun! kalk basina gunes geccek.
Erdal - Armut bu adam yaw!
Engin - Hadi kalk birseyler yicez.
Erdal - Bide kitap okurken uyumus.Allam yaw.
Engin -Kitabin ismi de fiyakali ha !

Tuzlu yengec dusleri

Gozyasin gomlegime dokulmesin.
Hele ki sol yanina hic olmaz.
Asla.
Sen de biliyorsun dayanamiyacagimi.
Ne gozlerine bakmaya ne de goz yasinin tenimde erimesine.
izi kalir tuzunun cikaramam yillarca.
Sadece bir damla degil onlarca yuzlerce gozyasini dusundukce cikamiyorum isin icinden.
Bir de bunun anilari var hayalleri var.
Kahretsin !

Su Facebook alemindeki maceram uzun zaman once baslamadi ama bulunmayan insanlar bulundu,hal hatir soruldu ve uzun olmasa bile sohbet edildi.

Bugun uzun uzun Murat'la konustuk.Aklimdakileri kendisine anlattigimda heyecanlandi acikcasi.
Hemen hayata gecirmek icin kollari sivadim.
Facebook'ta " Işığa Tutunmak " adinda bir grup kurdum.

http://www.facebook.com/group.php?gid=50474598501&ref=nf

umarim guzel insanlar aramiza katilir, sohbetler edilir, fikirler paylasilir ve daha bussuru sey.
Sabahtan beri PC basinda olmanin verdigi bir efekt var uzerimde.
Etkileyici veya heyecanli bir yazi olmayabilir bu.
Ama gercekten heyecanli oldugumu soylemem gerek.

Madem matem ...


bilirsin seni dusundugumu.
gel goster kendini.
sigamiyorum hic bir yere.

madem matem, yalniz kalip dusunmeye ihtiyacim var.

Ciplak



Gordum.
Ama seni sobelemeyecegim.Ciplakligini gormeyeli epey olmustu.En son terini teninden cekip almistim, sesin umarsiz ulasirken bana.Yalinayaklarin asigi kumlar.Bir yaninda deniz olmali ve icinde bizden bedenler yatmali.Uyku harici diri vetek kisilik yatislar akmali kumlara.Kumdan mumlar yapilmali, ozel gecelerin sahitlerine.Yakilmali mumlar ve ruhlar.Hersey ve heryer ciplak olmali.Ellerin de ciplak olmali.Ciplakligina giyinirken benbedenimde bir iz bulmaliyim.Izimi sana vermeliyim,pesimden gelmemen icin.Icimden gelmelisin,izimden degil.Sonucta ben bir yengecim tuzlu dusler kurarim.Ruyalarimi, gunaydin sesiyle irkildigimde anlamlandirabiliyordu zihnim.Kendime; seni tanimanin bedelini odetiyorum.Hava yutkunuyorum,kucuk kagida karaladigin notu okurken.
"Kendin icin kalma, onlar icin git."